مقاله

نگارش مقاله: در جستجوی گنج

۱-۱. مقاله ی علمی چیست؟

یک مقاله علمی گزارش سازماندهی شده ای از فرضیات، داده ها و نتایج می باشد که قصد دارد به خواننده چیزی بیاموزد. مقالات بخش مرکزی تحقیقات می باشند. اگر تحقیقات شما منجر به یک مقاله ی علمی نشود همچون زمانی است که اصلا تحقیقاتی صورت نگرفته است. ((جالب و تالیف نشده)) معادل ((هیچ)) است.

توجه داشته باشید که هدف شما در تحقیقات این است که فرضیات را تدوین نموده و آزمایش کنید تا از این آزمایشات نتایجی گرفته و این نتایج را به دیگران اطلاع رسانی کنید. هدف شما تنها ((جمع آوری داده ها)) نیست.

یک مقاله تنها یک دستگاه بایگانی جهت ذخیره ی یک برنامه ی تحقیقاتی تکمیل شده است؛ همچنین ساختاری برای برنامه ریزی تحقیقات شما می باشد. اگر به شکل واضح و روشن هدف و شکل مقاله را درک کنید، این امر جهت سازماندهی و انجام تحقیقات شما مفید خواهد بود. یک طرح کلی مقاله خوب همیشه یک برنامه ی خوب برای تحقیقات نیز هست. این طرح ها می باید در طول دوره ی تحقیقاتی نوشته و مجددا بازنویسی شوند. در ابتدا شما بیشتر یک برنامه خواهید داشت ولی در پایان یک طرح خواهید داشت. تلاش مستمر جهت درک، تحلیل، خلاصه نمودن و تدوین مجدد فرضیات در مقاله نسبت به فرایندی که در آن شما تنها داده ها را جمع آوری می نمایید بی اندازه برای شما مفیدتر است و زمانیکه جمع آوری داده کاملا به پایان رسید آنگاه می توانید به بررسی آنها بپردازید.

۱-۲. طرح کلی مقاله

۱-۲-۱. دلیل تهیه طرح مقاله

قبل از هرچیز باید تاکید کرد که تهیه “طرح کلی” مقاله در نوشتن مقالات، همچون تهیه نقشه گنج برای پیدا کردن آن است . به طور کلی نوشتن مقالات بر مبنای “طرح کلی” کارایی بسیار بیشتری خواهد داشت. “طرح کلی” یک مقاله در واقع ساماندهی مجموعه داده های یک مقاله است. هدف از تهیه ” طرح کلی” طرحریزی نوشته ها و متون درون مقاله نیست بلکه درواقع شما باید به” طرح کلی” به چشم یک برنامه ریزی مدون نگاه کنید که با دقت اهداف، فرضیات و نتایج وابسته را سازماندهی می نماید.

خود “طرح کلی” متن چندانی ندارد. مهمترین نکته در تهیه این طرح ارائه جزئیاتی همچون نوع داده ها و سازمان دهی مقاله است. پس از تهیه این طرح و توافق بر روی جزئیات آن، نگارش متن نهایی مقاله نسبتا ساده است. اگر از ابتدا به یک “طرح کلی” مطلوب نرسیم، مطمئنا در انتها نیز به یک مقاله موفق دست پیدا نخواهیم کرد.

بیشتر زمان صرف شده در نگارش مقاله صرف متن و بیشتر تفکر و دقت لازم هم صرف سازماندهی داده ها و تحلیل آنها می گردد. همچنین از نظر زمانی مقرون به صرفه است که طرح های کلی مختلفی را بررسی نماییم قبل از اینکه تصمیم بگیریم متن را نگارش کنیم. طبیعتا نگارش نسخه های گوناگون از متن مقاله امری بسیار زمان بر خواهد بود.

۱-۲-۲. چگونه باید یک طرح کلی را تهیه کرد؟

رویکرد کلاسیک آغاز با یک برگه ی سفید و بدون نوشته می باشد بدین ترتیب که تمام ایده های مهمی که در رابطه با مقاله مورد نظرتان به ذهن شما می رسد، به هر شکل و ترتیبی که دوست دارید، بر روی آن کاغذ بنویسید. برای اینکه مطالب بهتری بنویسید، پیشنهاد می شود این سوالات مشخص را از خود بپرسید: ((چرا من این تحقیقات را انجام دادم؟))؛ ((به چه معناست؟))؛ ((منظور من آزمایش چه فرضیه ای بوده؟))؛ ((چه فرضیاتی را در واقع آزمایش نمودم؟))؛ ((نتیجه چه شد؟))؛ ((آیا این تحقیقات منجر به کشف روش جدیدی شد؟ چه روشی؟))؛ ((چه اندازه گیری هایی انجام دادم؟))؛ ((بر روی چه ترکیباتی آزمایشات من صورت گرفت؟ این ترکیبات چگونه مشخص شدند؟)). معادلات، اشکال و طرح های ممکن را طراحی کنید. این امر جهت دستیابی به ایده ی اصلی امری ضروری است. اگر تحقیقات را در جهت آزمودن یک فرضیه آغاز نمایید و پس از مشاهده ی اطلاعاتی که جمع آوری کردید، احساس نمودید، داده ها بیشتر یک فرضیه ی دیگر را آزمایش می کنند، نگران نباشید. هر دوی آنها را یادداشت کنید و بهترین ترکیب ممکن از فرضیات، اهداف و داده ها را انتخاب نمایید. غالبا اهداف یک مقاله در زمانی که نگارش مقاله پایان می یابد با اهدافی که پیش از نگارش مقاله در ذهن داشتید، تفاوت خواهد داشت.

زمانی که آنچه که در توانتان هست را نوشتید، یک برگه ی دیگر را برداشته و سعی کنید در همریختگی مطالب موجود در برگه ی اول را سازماندهی نمایید. تمام ایده های خود را به سه گروه اصلی دسته بندی نمایید.

۱. مقدمه
چرا این تحقیقات انجام گرفت؟ انگیزه و فرضیه ی مرکزی انجام این کار چه بود؟
۲. بحث و نتیجه گیری

نتایج چه بود؟ ترکیبات تهیه شده چه بودند؟ چه چیزی اندازه گیری شد؟
۳. جمع بندی
معنای کل این تحقیق چیست؟ چه فرضیاتی ثابت یا رد شدند؟ من چه چیزی آموختم؟ آیا هیچ تفاوتی ایجاد شد یا خیر؟

سپس هر یک از این بخش ها را در نظر گرفته و آنها را روی مقیاس ظریف تری سازماندهی نمایید. روی سازماندهی داده ها تمرکز کنید. اشکال، جداول و طرح هایی بسازید تا داده ها را تا جای ممکن به شکل شفاف و کامل ارائه نمایید. این فرآیند ممکن است آرام صورت گیرد – ممکن است یک شکل را ۵ تا ۱۰ بار به شکل های مختلف ترسیم نمایم تا تصمیم بگیریم کدام یک از اشکال از همه واضح تر است (و از همه زیباتر به نظر می رسد).

سرانجام، همه چیز را با یک ترتیب مناسب پشت سر هم قرار دهید – طرح هر بخش ، جدول، طرح اشکال و معادلات.

زمانیکه تمام داده ها را در نظر گرفته و از پیش روی کار راضی بودید (یا اینکه می دانستید چه داده های جانبی را باید درون طرح کلی وارد نمایید)، و آنها را به شکلی قابل قبول سازماندهی نمودید، طرح کلی را به یک فرد خبره یا استاد بدهید. به شکل ساده نشان دهید داده های از دست رفته در کجا قرار خواهند گرفت، فرضیه خودتان را بنویسید و بگویید اگر فرضیه ی شما صحیح بود چگونه آنها را تفسیر می نمایید. من این طرح کلی را از شما گرفته، فرد خبره یا استاد مورد نظر می تواند ایده های خود را به آن اضافه نماید، تغییراتی را پیشنهاد دهد، و آن را به شما بازمی گرداند. عموما ۵ تا ۶ بار تکرار زمان لازم است تا روی یک طرح کلی موفق و خوب توافق شود. زمانیکه روی طرح توافق کردید، داده ها به شکل نهایی خود می رسند (که یعنی جداول، اشکال و غیره در طرح کلی همان جداول واشکال در مقاله خواهند بود).

سپس می توانید با این تضمین که از بیشتر جملات و کلمات خودتان استفاده نمایید آغاز به نوشتن کنید.
کلید استفاده ی موثر از زمان این است که تا جایی که ممکن است در ابتدای مقاله طرح های کلی را با افراد متخصص و خبره مبادله نمایید. به هیچ وجه و تحت هیچ شرایطی جهت نگارش طرح کلی تا پایان جمع آوری داده ها صبر نکنید. هیچ پروژه ای هیچگاه کامل نیست؛ و کار بر روی “طرح کلی” مقاله از زمانیکه پروژه تحقیقاتی خود را تازه آغاز کرده اید، سبب می گردد تا شما انرژی و زمان بسیار زیادی را ذخیره نمایید. حتی اگر تصمیم بگیرید قبل از سازماندهی مقاله تحقیقات جانبی قابل ملاحظه ای انجام دهید، تلاش برای نگارش یک طرح کلی به هدایت تحقیقات کمک می کند.

۱.۱. طرح کلی

آنچه که طرح کلی باید در خود داشته باشد:

۱. عنوان
۲. نویسندگان
۳. چکیده
در ابتدا شروع به نگارش چکیده نکنید. زمانیکه مقاله به پایان رسید، این کار انجام می گیرد.
۴. مقدمه

اولین یا دومین پاراگراف باید به طور کامل نگارش شود. به جملات آغازین خود توجه ویژه ای داشته باشید. باید به شکل آگاهانه هدف از تحقیقات را بیان نمایید و نشان دهید چرا این هدف مهم است. به شکل ایده آل، مقدمه باید بتواند به این سئوالات پاسخ دهد:

• اهداف تحقیقات: توجیه این اهداف: چرا این تحقیقات مهم است؟
• پیش زمینه: چه کس دیگری هم این تحقیقات را انجام داده؟ چگونه؟ ما در گذشته چه تحقیقاتی انجام دادیم؟
• راهنمای خواننده: خواننده باید در مقاله به دنبال چه چیزی باشد؟ نقاط مثبت و جالب مقاله چه هستند؟ ما از چه استراتژی استفاده نمودیم؟
• خلاصه/نتیجه گیری: خواننده باید به عنوان نتیجه انتظار چه چیزی را داشته باشد؟

۵. بحث و نتیجه گیری
بخش بحث و بخش نتیجه گیری عموما با هم ترکیب می شوند. این بخش باید عناوین فرعی با تیترهایی مشخص داشته باشد تا سازماندهی را روشن کند، و به خواننده کمک نماید تا متن نهایی را اسکن کرده و بخش های مورد علاقه ی خود را بیابد.
تا جایی که ممکن است عناوین این بخش ها را مشخص و غنی از اطلاعات نمایید. برای مثال، عبارت ((با افزایش قطبیت حلال میزان استخراج کاهش می یابد)) مشخصا طولانی تر از ((میزان استخراج)) است، اما برای خواننده مفیدتر می باشد. به طور کلی، سعی کنید نکات اصلی را در بر بگیرید.
در طرح کلی، متن زیادی ننویسید، بلکه داده ها را در جایگاه مناسب قرار دهید: هر متنی باید به سادگی نشان دهد در آن بخش چه اقداماتی انجام گرفته.

• سرفصل بخش ها
• اشکال (با زیرنویس)
• طرح ها (با زیرنویس یا پاورقی)
• معادلات
• جداول (با قالب بندی صحیح)
به خاطر داشته باشید که مقاله را به چشم مجموعه ای از نتایج آزمایشی ببینید، جداول، اشکال و طرح ها به شما کمک خواهند کرد تا این نتایج را به صورت شفاف و در عین حال خلاصه بیان نمایید. متن موجود در مقاله تنها جهت توصیف داده ها مورد استفاده قرار می گیرد، و در درجه ی دوم اهمیت است (در درجه اول اهمیت نتایج و داده های شماست). هرچه اطلاعات بیشتری در جداول، معادلات و غیره فشرده شوند، مقاله کوتاه تر و قابل اطمینان تر خواهد بود.

۶. نتایج
در این طرح، نتایج مقاله را به شکل فهرستی از عبارات و جملات کوتاه خلاصه کنید. آنچه که در بخش نتایج ارائه شده بود را دوباره تکرار نکنید، مگر اینکه مطلبی نیاز به تکرار مجدد داشته باشد. بخش نتایج باید تنها بخشی برای بیان نتایج باشد و نه خلاصه ای از آنها. باید سطح جدید و بالاتری از تحلیل را اضافه کرده و با صراحت اهمیت تحقیقات را بیان دارد.

۷. بخش تجربی
تمام سرفصل های پاراگراف های بخش تجربی را به ترتیب صحیح در اینجا آورید تا با ترتیب آنها در بخش نتایج تناظر داشته باشد.

۱.۲. به طور خلاصه

• از ابتدای پروژه شروع به نگارش طرح های ممکن برای مقاله نمایید.
• تا پایان مقاله صبر نکنید. ممکن است هیچگاه به پایان مقاله نرسید.
• بیشتر سعی کنید طرح کلی را حول داده هایی با تحلیل یکسان قرار دهید – جداول، معادلات، اشکال، طرح ها – تا اینکه متن را مبنای کار خود بگذارید.
• به جای استفاده از ترتیب تسلسل تاریخی با توجه به ترتیب اهمیت نتایج، مقاله را شکل دهید. یک جز مهم در نوشتن مقالات مربوط به وزن داده شده به عناوین است. افراد تازه کار معمولا مقاله را به ترتیب تسلسل زمانی سازمانی می کنند: بدین معنا که شرحی از برنامه ی آزمایشی خود ارائه می دهند، و از شکست های اولیه ی خود آغاز کرده و به یک پایان موفقیت آمیز می رسند. این رویکرد کاملا اشتباه است. با مهم ترین نتایج، کار خود را آغاز نمایید، و نتایج ثانویه را بعدا ارائه کنید. خواننده معمولا اهمیتی نمی دهد که چگونه نتایج را به دست آوردید، تنها به این اهمیت می دهد که نتایج چه هستند. خواندن مقالات کوتاه تر بسیار ساده تر از خواندن مقالات طولانی است.

برخی اشتباهات رایح در نگارش مقالات انگلیسی